Amerika’da Hemşire Olmak: Türkiye’den Göç Eden Bir Gencin Başarı Hikayesi | Mehmet Sağır

Yani insanlar bize güvendi. Biz insanlara güvendik. Yatağıma uzanırım, gözlerimi kapatırım, karanlıkta kendime bir gün Adana’daki evi hayal ederim.
“Dur bakalım, babam gelecek mi?” diye düşünürüm. Sonra Nevşehir’deki evi hayal ederim, “Küçük kardeşim gelip sarılacak mı?” diye içimden geçiririm.
O güven ortamını, aile sıcaklığını çok özlüyorum. Beni duyan abiler, ablalar, kardeşler, dua ederseniz sevinirim. Tez zamanda belki kavuşuruz.